หลังจาก อ.อัญชลีที่รักของห้อง 3.8 ได้สั่งให้เหล่าเด็กน้อยที่น่ารักไปพิพิธภัณฑ์ เด็กน้อยทั้งหลายก็เดินทางไปด้วยความยากลำบากกับเพื่อน(รถแม่เราเอง) อันได้แก่ ป้อม ปลาย ปุย เมื่อไปถึง เห็นผู้คน(เพื่อนๆ + ฝรั่ง) เยอะพอสมควรเลยเข้าไปอลังการจาง ดูล้วจดเยอะมาก แต่ที่ไหนได้ จดได้นิดเดียว และด้วยความสังเกตอักน้อยนิดเห็นตุลกับเหมียวอัดเสียง สมองที่มีรอยยักอักน้อยนิดของป้อมก็เริ่มทำงาน แอบถ่ายรูปมาด้วย(เค้าไม่ให้ถ่ายอ่า) เราก็อัดเสียงเล่นกับปลายอย่างหนุกหนาน

และแล้ว ข้างๆมีฝรั่งแสนสวย สมองเราก็เริ่มยักมากขึ้น และอยากทดลองภาษาอังกฤษของตัวเองว่าฝรั่งฟังรู้เรื่องป่าว ทุกท่านฟังน้า ฝรั่งฟังรู้เรื่องค่า เราฟังรู้เรื่องด้วยทำให้ส่งผลมีแรงกระตุ้นให้ไปสัมภาษณ์ฝรั่งคนอื่นต่อ สรุปแล้ว เป็นคนอังกฤษ 2 ฝรั่งเศส 1 และคนไทยอีกมากมาย

ราชรถอลังการมากๆ มีงาช้างประหลาดด้วย หุหุหุ เข้าไปแล้วก็หลง(เหมือนที่ออม เสาวภาคย์บอกเยย - -) บู้บอกว่ามีกระดูกหัวมนุษย์มีฟัน 2 ซี่ด้วย เราก็เลยอยากดู แต่ด้วยความเซ่อเหมือนเดิม ทำให้หลง แต่ในที่สุดก็ต้องออกมาทางเดิม แถมอดดูอีกต่างหาก

พอจากลับ ปุยขอไปหากระดูกต่อ เรากับปลายเลยออกไปเรียกเท็กซี่ไปเซ็นทรัลปิ่น แต่ปัญหาคือไม่เคยเรียกหรือเรียกไม่เป็นนั่นแหละ เรียกนานมากจนปุยออกมานั่นแหละ แล้วกลุ่มของมุก หัวหน้าห้อง 7 ยกขบวนกานออกมา เรียกรถแปปเดียวเอง มาทีหลังดันได้ซะก่อง และแล้ว มุกเลยเรียกตุ๊กๆให้ แต่ 50 บาท แพงไปแพงไป ม่ายเอา มุกเลยขอให้โชคดี แล้วมุกก็นั้งตุ๊กๆปาย แล้วเราก็เดินต่อปาย ด้วยความโชคดีและน่าร้ากกกกกกกของเราก็ได้ขึ้นรถซะที ถึงเซ็นทรัล 49 บาท นู๋ป้อมใจกว้าง บอกว่า 1 บาท ไม่ต้องทอน 555+

ป.ล. พรุ่งนี้ต้องไปบุกคอนโดปุย ไปแย่งปุยกินข้าว

การบ้านดูเยอะจาง มองม่ายเห็นพระจันทร์เยย(ก็มันแรมนี่ยะ)

พลอยน้อยของเรากลับมาแว้ว ที่สำคัญ พร้อมของฝาก เย้

ออมป้า กลับวันอาทิตย์นู้นเยย

อ่อ ตอนนี้ เมล์ narin266 เต็มแว้วน้าเพื่อนๆ ตอนนี้ถ้าส่ง

กรุณาส่งมาที่ >>> cheerful_gemini@hotmail.com

วันแรกของการออกเดินทาง อาจารย์นัดให้ไปก่อน 6.30 แต่กว่าจาออกก็ปาไป 8 โมงกว่าๆ การเดินทางเต็มไปด้วยความน่ากลัว เนื่องจากในรถมีแขกผู้ไม่ได้รับเชิญร่วมทางมาด้วย ไม่ใช่แค่ 1 ท่าน แต่มาเกือบ 10 นั้นก็คือ คุณแมลงสาบนั้นเอง พอถึงค่ายปวดห้องน้ำอย่างแรง ห้องน้ำหญิงคนเยอะมาก เราเลยมองซ้ายมองขวาชวนกับเพื่อนเข้าห้องน้ำชายกัน พอเข้าไปพี่หมา(ชื่อเล่นเค้าจริงๆอ่ะ)เดินเข้ามา อึ้ง ทำอารัยไม่ถูกเลย (อายอย่างแรง) ถึงตอนเข้าห้องประชุม อาจารย์ก็จับกลุ่มให้ ม.3 มีกัน 5 คนเลยโดนแยกกานหมดเยยพอจับกลุ่มเสร็จอย่าพึ่งนึกว่าจะได้เข้าที่พักเพราะต้องนั่งฟังวิทยากรกันอีกนาน อาจารย์นวรัตน์กับพี่เมย์ (จำชื่อจริงม่ายได้) สอนถึงวิธีการเป็นนักพูด นั่งฟังจนเคลิ้ม น้ำลายยืด คอสับผงก เอ้ย นั่งฟังอย่างสนุกสนาน พออาจารย์สมปองมาพูดถึงการเป็นนักเขียน ก็ต้องออกไปจุดต่างๆที่ได้รับมอบหมาย และให้เขียนวรรณคดีและวาดภาพที่เห็นพรุ่งนี้ถึงจะกำหนดส่งพอถึงเวลาเข้าห้องพัก (เย้ กว่าจาได้เข้านานมากๆ) พอเข้าไปก็มีแจกไม่ได้รับเชิญมาอีกแล้ว คุณลูกจิ้งจกโผล่ออกมาต้อนรับ ห้องค่อยข้างออกไปทางเป็นที่อยู่ของแมลงซะมากกว่า ห้องน้ำเป็นสุสานแมลง ห้องนอนเป็นบริเวณหาอาหารของแมลงหลังจากอาบน้ำทานข้าวเสร็จ อาจารย์นวรัตน์สอนถึงการแต่งเพลง หุหุ แต่แล้ว ห้องของแป้งจี่ เกิดเป็นรังของแมลงสาบซะได้ มีเกือบ 20 ตัว (เหนเพราะให้พนักงานมาฉีดยา) กว่าจาได้นอนก็เที่ยงคืน แต่ห้องเรานั้น เป็นที่อยู่ของ แมงมุม ตัวใหญ่เท่าฝามือเห็นจาได้ แต่ก็ข่มตาหลับตอน 4 ทุ่มครึ่ง

วันที่สอง อาจารย์สมปองเจ้าเก่าก็มอบหมายให้แต่งกลอนและโต้วาที กลุ่มของเราพี่โมก็มอบหมายงานอย่างดี แต่แล้ว อยู่ดีๆก็ให้เราไปอ่านสารคดีกลางคันซะงั้นแถมโดนยุจากพี่เนยว่า ให้น้องคนนี้ทำงานเยอะๆเลย น้องเค้าทำงานเก่ง (เฮ้อ) นึกว่าจาหมดแล้วแต่ยังให้เราไปโต้วาทีอีก และที่ครึกครืนก็คงเป็น การประกวดนางงาม แป้งจี่ก็ลงประกวดแต่เสียดายที่ไม่ได้ น้องม.2 ได้ตำแหน่งไป แต่วันนี้แอบดีใจนิดๆ แป้งมาเล่าให้ฟังว่า มีพี่ม.4 บอกว่า เราหน้าเด็ก 555+ ย้ำอีกนิด หน้าเด็กเหมือน ม.1

วันที่สาม อาจารย์จายดี พาแวะไปดูเขื่อน สวยมากๆเลย ขากลับรถก็สนุก เล่นไพ่มาราธอนกันตลอดทาง ช๊อบๆ ก็มีไพ่คุณแก่ (อีแก่) แล้วก็สลาป ชอบตอนที่โคนปุ้นที่เป็น คิง ได้หลายรอบ 555+ เนื่องจากปุ้นเป็นคิงบ่อย น้องที่เล่นด้วยชมว่าแป้งหน้าเหมือน ม.1 ส่วนเรากับปุ้นหน้าเหมือน ม.2 555+ เข้าค่ายครั้งนี้ถือเป็นการลดอายุตัวเองไปในตัว

By the way..........

งานหนังสือ คนเยอะมาก มากถึงมากที่สูดดดดดดดด ทำให้กระเป๋าตังเราแบน (จริงๆแล้วของแม่แหละ) ได้หนังสือมาเยอะพอสมควร แต่มันรู้สึกเหมือนยังไม่จุใจ อยากได้อีกอ่า นู๋อยากได้ค่า บู๊ตของแจ่มใสคนเยอะมากๆเลย แต่เนื่องจากเราเป็นคนผอม (ฉึก) หุ่นเพรียว(ฉึก) เลยเข้าไปซื้อมาได้ 555+ เราเก่งจาง ได้ไปงานหนังสือ 2 วัน แต่ม่ายเจอนักเขียนสักคน อ้อ เจอคนแต่งนามปากที่ชื่อทิวลิปสีฟ้าด้วย ยังเด็กอยู่เลย ได้เป็นนักเขียนซะแระ อิจฉาๆ

วันศุกร์ไปรับผลสอบด้วยอาการหนักใจมากๆ พอเจอเพื่อนๆ เพื่อนๆพร้อมใจกันบอกเลยว่า หน้ากลม ก็เนื่องจากไปซอยผมมานั่นแหละ ถึงเวลารับผลสอบ อาจารย์อัญชลีก็เดินเข้ามาและก็ตีธรทันที เพราะ ธรซอยผมนั่นเอง แล้วก็หันมาว่าคนที่ซอยทั้งหลาย แต่ที่ต้องอึ้งคือ ณาซอยผม นี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของประวัติเลย แล้วก็รับผลสอบมาดู น่าเศร้าวิชาวิทย์กับคณิตเสริม คะแนนยังไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไรนัก แต่ดีใจวิชาอังกฤษ เพราะไม่เสียแรงที่เรียนหลายที่ และต้องขอบคุณอาจารย์ของโรงเรียนวัฒนาวิยาลัยด้วย ที่สอนมาดี เลยทำให้มีพื้นฐานที่ค่อนข้างดี หรืออาจเป็นเพราะ โรงเรียนวัฒนาสอนอังกฤษยากกว่าที่นี่ก็เป็นได้

แล้วก็ทำงานวิทย์ ในที่สุดกลุ่มเราก็ตกลงกันได้ว่าจาทำอารัยแต่ก็เปงงานที่เหนื่อยทีเดียวเฮ้อรู้สึกกลุ่มเราคนน้อยจาง

ตอนนี้อยากดูเรื่องเพื่อนสนิทจัง พี่ไปดูมาแล้วบอกว่าสนุกดี อยากดูจัง